شاید آن روزها که فکر می کردیم روییده ایم و در حال اوج گرفتن خواب این روزها را هم نمی دیدیم امروز یاد آن روزها و خوش خیالی ها افسرده ام می کند:
بنگر که چگونه در زمستان رستیم
در شوره کویر این بیابان رستیم
اندوه خزان جاودان بر دل ماست
چون بنفشه ماسربه گریبان رستیم